Płakowice – renesansowy zamek z wewnętrznym dziedzińcem arkadowym, ob. Chrześcijański Ośrodek „Elim"
Wybierz obiekt:

Płakowice – renesansowy zamek z wewnętrznym dziedzińcem arkadowym, ob. Chrześcijański Ośrodek „Elim"

Najcenniejszym zabytkiem Płakowic (obecnie części Lwówka Śląskiego) jest renesansowy zamek, należący w swoim czasie do najwięk­szych założeń rezydencjonalnych na Śląsku. Piętrowe arkady wokół dziedzińca spowodowały nadanie mu „turystycznej” nazwy Małego Wawelu.

Od ok. 1330 r. do 1530 r. Płakowice należały do rodziny von Raussendorfów, którzy ponoć mieli tu zamek, położony nad Bobrem. Według XIX-wiecznego badacza K. A. Müllera, jego ruiny istniały do 1815 r., kiedy zostały zniszczone przez powódź. Już w 1501 r. górna część wsi drogą mariażu przeszła w ręce Christopha Talkenberga. Jego syn Rampold postanowił opuścić średniowieczny zamek Podskale i rozpoczął w 1550 r. budowę istniejącej do dziś rezydencji. Prowadził ją do 1563 r. osiadły na Śląsku murator włoski Francesco Parr.  

W odniesieniu do renesansowego założenia określenie „zamek” jest uży­te przez wzgląd na tradycję – w rzeczywistości jest to reprezentacyjny dwór, nie posiadający – poza raczej symbolicznymi alkierzami – elementów ob­ronnych. Pierwotnie jednak otaczała go fosa, a może także wały ziemne ze stanowiskami dla artylerii (po których jednak nie ma śladów). Byłby to więc typ rezydencji określanej mianem palazzo in fortezza.

Zamek jest budowlą trójskrzydłową; trójkondygnacyjne skrzydła obejmują prostokątny dziedziniec (28 x 18 m). Otaczają go pod­cienia z bogatą dekoracją rzeźbiarską, a nad nimi krużganek z rzeźbioną kamienną balustradą. Pierwotnie dziedziniec był od wschodu otwarty, ograniczony tylko fosą; później zamknięto go murem kur­tynowym. Bryłę budowli wzbogaca kilka ryzalitów. Portal z wejściem zamkniętym łukiem pełnym oparty jest na schemacie bramy triumfa­lnej, sławiącej właściciela pałacu. Umieszczono w nim inskrypcję funda­cyjną, medaliony z płaskorzeźbionymi portretami fundatora i jego żony, herby przedstawiające ich genealogię i ornament z liści laurowych.

We wnętrzach zachowały się sklepienia kolebkowe i krzyżowe oraz profilowane belki stropowe, a na ścianach pozostałości polichromii z 1558 r.

W XVIII w. właścicielem zamku i majątku był baron von Hochberg, miłośnik muzyki i kolekcjoner sztuki. W tym czasie doszło do przebudowy wnętrz pałacu. W 1824 r. nastąpił kres świetności płakowickiej rezydencji – hr. August Ludwik Ferdynand von Nostitz-Rieneck, generał, adiutant króla Prus, sprzedał ją rejencji legnickiej, a władze postanowiły urządzić tu zakład dla umysłowo chorych. W tym celu podjęto gruntowną przebudowę wnętrz. Po ostatniej wojnie zamek długo czas niszczał nie użytkowa­ny, groziła mu całkowita ruina.

Od lis­topada 1992 r. właścicielem pałacu jest Kościół Baptystów, który prowa­dzi rozległe prace remontowe. Funkcjonuje tu Chrześcijański Ośrodek Elim, organizujący obozy religijne, odwykowe i rehabilitacyjne.

 

Kościół Chrześcijan Baptystów „ELIM”

ul. Pałacowa 4, 59-600 Lwówek Śląski

tel. 75 782-39-94

www.elimcenter.pl

e-mail: elimcenter@jg.home.pl

 

 

Turyś­ci mogą zwiedzać pałac (dziedziniec – bez ograniczeń, wnętrza po uzgodnieniu z gospodarzami).