Boguszów Gorce – rynek – najwyżej położony rynek w Polsce
Wybierz obiekt:

Boguszów Gorce – rynek – najwyżej położony rynek w Polsce

Boguszów-Gorce składa się z dwóch dawnych osad – Boguszowa i Gorców. Starszą i ważniejszą był przez wieki Boguszów, który w 1499 r. otrzymał prawa miasta górniczego, potwierdzone w 1503 r. Regale górnicze należało do króla czeskiego. W 1509 r. miasto nabył Konrad von Hoberg, rozpoczynając wydobycie węgla. Od 1529 r. jeden z szybów górniczych usytuowany był pośrodku rynku. Wydobywano tu także srebro. W 1554 r. miasto oraz infrastruktura górnicza spłonęły. Po odbudowie dalszy upadek miastu i górnictwu przyniosła wojna trzydziestoletnia. Dopiero na początku XVIII w. odkryto nowe złoża rudy żelaza i srebra. Od końca XVIII w. w okolicach powstawały koksownie. Miasto rozwijało się jako lokalny ośrodek przemysłowy, z czasem ustępując jednak pobliskiemu Wałbrzychowi. Układ urbanistyczny miasta respektuje stan utrwalony w czasie późnośredniowiecznej lokacji. Centrum miasta stanowił niewielki rynek na planie prostokąta, rozciągnięty w układzie wschód – zachód. Z kątów rynku rozchodzą się ulice. Pierzeje zabudowane są trój- i czterokondygnacyjnymi domami pochodzącymi przeważnie z XVIII-XX w. We wschodniej pierzei znajduje się trójkondygnacyjny ratusz z wysuniętą przed lico fasady wieżą, wzniesiony w latach 1723-1737 w miejscu gorzelni. W pobliżu rynku, na zachód, znajduje się widoczny z placu kościół parafialny. Boguszów leży na południowych stokach góry Boguszówki, stosunkowo wysoko (rynek na wysokości 590 m), co daje mu pod tym względem pierwszeństwo wśród miast o dawnej matryce na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.  

Galeria