Zieleniec - kościół p.w. św. Anny
Wybierz obiekt:

Zieleniec - kościół p.w. św. Anny

Zieleniec, „narciarska stolica” Ziemi Kłodzkiej, położony na rozległej, widokowej polanie na północnowschodnim stoku Gór Orlickich, na wysokości 800-960 m, był najwyżej położoną wsią w Prusach, potem na szeroko rozumianym Śląsku (obecnie jest częścią Dusznik Zdroju). Jako wieś Zieleniec został założony dopiero w 1719 r. na terenie lasów królewskich, podobno przez dezertera z Czech, niejakiego Gruna, od którego urobiono nazwę Grunewald. Rozwijało się tu leśnictwo i pasterstwo, działał kamieniołom wapienia z wapiennikiem, a także huta i kuźnica żelaza, wytwarzająca żeliwo, surówkę, odlewy oraz stal, a w przysiółku Königswalde, leżącym poniżej, w dolnej części doliny Młynówki, istniały jeszcze 3 młyny wodne. Ostatecznie pierwsze miejsce zajęła turystyka i narciarstwo.

Rozproszona tradycyjna zabudowa Zieleńca ładnie komponuje się z górskim krajobrazem, a jednym z elementów tej kompozycji jest kościół św. Anny, który zwraca uwagę malowniczym usytuowaniem na stromym stoku, swoją „górskością”. Reklamowano go nawet jako najwyżej położony kościół w Prusach, obecnie – w Sudetach, jednak obie wersje są nieprawdziwe. Tutejsza świątynia stoi na wysokości ok. 860 m, a więc palma pierwszeństwa należy się ewangelickiemu kościołowi Wang w Karpaczu Górnym (885 m).

Pierwszy drewniany kościół w Zieleńcu wybudowano w 1762 r. Na pocz. XX w., staraniem ks. Augustyna Grunda (proboszcz w latach 1890-1918) wzniesiono nowy, murowany z miejscowego kamienia (tylko kamieniarka i narożne ciosy są z piaskowca). Budowa trwała w latach w 1901-02, a poświęcenia dokonał 4 X 1904 r. arcbp Pragi kardynał Leon Skrbensky. W 1969 r. kościół został odnowiony przez franciszkanów, w 1974 r. uporządkowano i jego otoczenie.

Jest to budowla neoromańska, jednonawowa, z półkolistą absydą i strzelistą, asymetrycznie ustawioną wieżą (co nadaje efekt urozmaicenia i malowniczości bryły). Wejście prowadzi przez kruchtę z portalem (z płaskorzeźbą Św. Anna z Matką Boską w tympanonie). Wyposażenie jest na ogół neoromańskie, z czasów budowy (tylko barokowa pokrywa marmurowej chrzcielnicy z 1790 r. pochodzi prawdopodobnie z poprzedniego kościoła; na niej widnieją scena Chrztu Chrystusa i Bóg Ojciec). W ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Anny i Joachima oraz figury apostołów Piotra i Pawła, a obok tablica upamiętniająca konsekrację. Druga tablica, z 1926 r. (na płn. ścianie) upamiętnia proboszcza Grunda. Boczne ołtarze poświęcono Sercu Jezusowemu MB Niepokalanej. Na koszu ambony znajdują się płaskorzeźby czterech ewangelistów, na zaplecku – Chrystus Dobry Pasterz, na baldachimie – Chrystus i Doktorowie Kościoła. Na uwagę zasługują też oryginalne okucia drzwi wewnętrznych.

Obok wejścia stoi kolumna z figurą MB Bolesnej z 1862 r. Na cokole znajdują się inskrypcje (modlitewna i fundacyjna) i płaskorzeźby św. Jana Nepomucena i św. Ignacego Loyoli. Fundatorami pomnika byli miejscowi gospodarze, bracia Postlerowie, a wykonawcą H. Rasch z Konradowa. Na dawnym cmentarzu przykościelnym stoi krucyfiks z 1866 r.

Kościół p.w. św. Anny

Zieleniec, tel. 74 866-94-50

Msze św.

w sezonie zimowym:

niedziela: 12.00, 17.00

dni powszednie: 17.00, sobota: 19.00

w sezonie letnim:

niedziela: 12.00

pozostałe dni: 18.00.

Źródła:

  • Nowacki Roman, Duszniki Zdrój, Opole 2005.

  • Brygier Waldemar, Dudziak Tomasz, Ziemia Kłodzka. Przewodnik dla prawdziwego turysty, Pruszków 2010.

Galeria