Ludwikowice Kłodzkie - wiadukt kolejowy
Wybierz obiekt:

Ludwikowice Kłodzkie - wiadukt kolejowy

Malownicza linia kolejowa Wałbrzych ­– Kłodzko (51 km) powstała w latach 1876-1880, jako fragment projektu Śląskiej Kolei Górskiej, łączącej Zgorzelec, Jelenią Górę, Wałbrzych i Kłodzko, ta zaś była częścią Centralnej Kolei Berlińsko-Wiedeńskiej, która miała zapewnić przez Międzylesie krótsze od dotychczasowego (przez Drezno i Pragę) połączenie dwóch stolic. Budowa linii była skomplikowanym technicznie przedsięwzięciem, należało wybudować 9 większych mostów (w tym przez Nysę Kłodzką i Ścinawkę), aż 45 wiaduktów, kilkusetmetrowe przekopy, a na odcinku zaledwie 17 km między Wałbrzychem a Świerkami Dolnymi wydrążyć 3 tunele (o długościach 1604, 377 i 1186 m) – ta praca zajęła 3 lata. Mosty budowano umieszczając stalowe przęsła na kamiennych filarach, co było tańsze od wznoszenia kamiennych sklepień. Linię zbudowano początkowo jako jednotorową, ale z szerszymi filarami wiaduktów. Z powodu dużego ruchu zdecydowano o poprowadzeniu drugiego toru, co nastąpiło w latach 1909-12. Mosty były na to przygotowane, ale wymagało to nieraz znaczącej przebudowy stacji i, przede wszystkim, przebicia 3 bliźniaczych tuneli, równolegle do istniejących.

Pod koniec lat 30. rozważano elektryfikację linii, ale z powodu kryzysu gospodarczego i równoczesnej budowy autostrady Berlin – Wrocław nie doszło do tego. Po 1945 r. uszkodzona linia została wyremontowana i uruchomiona, ale ze względu na zmiany granic straciła tranzytowe znaczenie. Jej stan techniczny pogarszał się, a przewozy spadały – zwłaszcza w latach 90. XX w. W latach 2006-07 zawieszono kursowanie pociągów pasażerskich i wydawało się, ze jest to początek końca linii. Jednak w 2008 r. przeprowadzono częściowy remont z budową nowego wiaduktu nad obwodnicą Nowej Rudy, a 5 I 2009 r. przywrócono ruch pasażerski.

Most nad doliną bezimiennego potoku w Ludwikowicach, na 29,1 kilometrze linii, jest drugim co do długości na trasie – ma 164,7 m długości i wysokość 31 m. Nosił nazwę Mölker Eisenbahnbrücke, budowano go w dwóch etapach (do 1880 i do 1913 r.). Czteroprzęsłowa konstrukcja mostu opiera się na kamiennych przyczółkach i trzech filarach. Przęsła mają charakter kratownic stalowych, z jazdą górą, przy czym dwa środkowe przęsła są dodatkowo wzmocnione pasami parabolicznymi skierowanymi w dół.

Na początku maja 1945 r. Wehrmacht usiłował wysadzić most. Nie doszło do tego podobno na skutek protestów okolicznych mieszkańców, a w nocy 1/8 V dwaj dyżurni ruchu, Fritz Ansorge i Alfred Hilbig, sami rozminowali most.

Most jest czynny, funkcjonują oba tory.

Źródła:

  • Dominas Przemysław, Kolej Wałbrzych – Kłodzko, Łódź 2010.

  • Jerczyński Michał, Koziarski Stanisław, 150 lat kolei na Śląsku, Opole–Wrocław 1992.

Galerie