Kłodzko - ratusz z rynkiem, Muzeum Ziemi Kłodzkiej
Wybierz obiekt:

Kłodzko - ratusz z rynkiem, Muzeum Ziemi Kłodzkiej

Kłodzki rynek, leżący u południowego podnóża Góry Zamkowej prostokątny plac o wymiarach 100x60 m, wyróżnia się znaczną pochyłością. Z jego naroży wybiegają po dwie prostopadłe ulice. Nie wiadomo, kiedy ten plac został wytyczony – przypuszczalnie istniał już we wsi targowej, rozwiniętej z podgrodzia zamku, na pewno nadano mu geometryczny kształt podczas lokacji miasta, ale i jej data nie jest znana – przypuszczalnie nastąpiła w 3. ćwierci XIII w. (w 1268 r. wspomina się już o mieszczanach kłodzkich).

W centralnej części stoi blok ratusza, w obecnej formie neorenesansowy. Pierwszy dom rady mógł powstać po wykupieniu przez miasto urzędu wójta (1324 r.), istniał na pewno w 1366 r., kiedy dotknął go pożar. Odbudowano go do 1400 r., potem kilkakrotnie przebudowywano (1549, 1622, 1653-54). Po kolejnym pożarze w 1744 r. odbudowano go w formie kilku odrębnych brył o różnym przeznaczeniu. Ostatnia przebudowa, z lat 1887-90, według projektu Ewalda Bergera, nadała całej budowli charakter neorenesansowy (jedynie wieża z poł. XVII w. zachowała renesansowo-barokowy charakter).

Ratusz jest siedzibą Rady Miejskiej i burmistrza (dostępny: pn.-pt. – 7.30-15.30), a także (m.in.) Biblioteki Publicznej, informacji turystycznej i restauracji.

Domy mieszczan wokół rynku pierwotnie były drewniane. Pierwsza kamienica, Dom Lywstena, jest wymieniona w 1346 r. Murowana zabudowa wokół całego rynku pojawiła się pod koniec XV w. W XVI w. powstało wiele okazałych domów renesansowych, plac wybrukowano. Zachowało się kilka ładnych, renesansowo-barokowych domów w trzech pierzejach rynku (np. Pod Jeleniem – z elewacją z XVII w.) i secesyjna kamienica Pod Murzynem (mieszcząca historyczną aptekę). Niestety pierzeja północna została całkowicie rozebrana w latach 60. XX w. – domy groziły zawaleniem w związku z osiadaniem systemu połączonych ze sobą 2-4-piętrowych piwnic, wydrążonych w mało odpornych lessach. Na jej miejscu zbudowano w latach 90. nowe budynki.

Ozdobę rynku stanowi barokowa fontanna z przełomu XVII i XVIII w. oraz kolumna maryjna z figurami świętych patronów, dzieło Jana Adama Beyerhoffa, wzniesiona w 1680 r. jako wotum po pożarze miasta w 1676 r. i epidemii dżumy w 1680 r.

W pobliżu rynku, w barokowym budynku dawnego konwiktu jezuickiego z XVII/XVIII w. mieści się Muzeum Ziemi Kłodzkiej, działające od 1963 r. Muzeum prezentuje wystawę o historii Kłodzka, a także zbiory wyrobów z cyny, współczesne szkło artystyczne, stylowe wnętrza domów mieszczańskich. Jest tu także stała wystawa „Oczy czasu” (zorganizowana jako czasowa), która prezentuje śląskie zegary popularne z końca XIX i pocz. XX w. Na dziedzińcu muzeum znajduje się duże lapidarium.

Muzeum Ziemi Kłodzkiej

ul. Łukasiewicza 4

57-300 Kłodzko

tel. 74 867-35-70, 74 867-38-95, fax 74 865-96-65

www.muzeum.klodzko.pl

e-mail: sekretariat@muzeum.klodzko.pl

Muzeum czynne: wt.-pt.: 10-16, sob., niedz.: 11-17 (od 1 V do 31 X – do 17).

Bilety: N - 8 zł, U - 6 zł, grupowy (ponad 10 os.) 4 zł. W niedz. wstęp na wystawy stałe jest bezpłatny, na wystawy czasowe: 4 zł.

Źródła:

  • Broniewski Tadeusz, Kłodzko, Wrocław 1970.

  • Kraszewski Marek, Kłodzkie podziemia (Prace speleoklubu warszawskiego w Kłodzku), „Rocznik Ziemi Kłodzkiej” IV-V (1959-1960), s. 285-292.

  • Strzelecki Zbigniew, Ślebodziński Jerzy, Sroka Janina, Górnicze prace ratunkowe w staromiejskiej dzielnicy Kłodzka zagrożonej wyrobiskami podziemnymi, „Rocznik Ziemi Kłodzkiej” VII-VIII (1966-1968), s. 5-23.

  • strona www Muzeum Ziemi Kłodzkiej

Galeria